syndrom kuwady - tata w ciąży
Pin It

Firma Huggies opublikowała niedawno krótki film prezentujący ich najnowsze urządzenie – specjalny pas, który umożliwia ojcom odczuwanie ruchów własnego dziecka, będącego jeszcze w brzuchu mamy. Dzięki nowej technologii tata może przez chwilę czuć i przeżywać ciążę tak, jak kobieta. Pomóc może w tym również natura, która co prawda nie umożliwi panom odczuwania ruchów płodu, ale może spowodować, że będą u nich występować symptomy typowe dla kobiet w ciąży. To zjawisko nazywane jest syndromem kuwady.

Kuwada  tata imitujący poród

Kuwada to termin zapożyczony z języka francuskiego (fr. couver – wysiadywać, wylęgać, leżeć), oznaczający pewne rytuały praktykowane w wielu kulturach pierwotnych. Po raz pierwszy użył go antropolog E.B Taylor w 1865 roku, aby wyjaśnić zachowanie mężczyzn w czasie, kiedy ich kobiety spodziewają się dziecka.

W Papui Nowej Gwinei, rdzennych plemionach obu Ameryk, Afryce, Azji, starożytnej Grecji kuwada była symbolem uznania dziecka przez ojca, polegającym na naśladowaniu przez mężczyznę zachowań żony w czasie ciąży i porodu. Oznacza to, że mężczyzna w sposób aktywny uczestniczył w oczekiwaniu na potomka. W czasie ciąży symulował dolegliwości typowe dla tego okresu, był nieco lżej traktowany (np. ograniczał udział w polowaniach, wycofywał się z aktywności w życiu plemiennym), a w trakcie porodu –wykonywał czynności podobne do wykonywanych przez rodzącą. Mężczyzna krzyczał, kładł się, zwijał z bólu, bo wierzył, że w ten sposób chroni przed tym wszystkim partnerkę. Co ciekawe – po porodzie to właśnie on jako pierwszy dostawał dziecko w swoje ramiona. W starożytnych kulturach patriarchalnych gratulacje z okazji narodzin dziecka otrzymywał właśnie mężczyzna.

Zniżka na Orange Box

Rytuały związane z kuwadą nie oznaczały wyłącznie imitowania zachowań podczas porodu. Mężczyzna, który spodziewał się dziecka, był zobowiązany również do zachowania obrzędów związanych z przestrzeganiem określonej diety, gromadzeniem zapasów żywienia dla rodziny, ograniczeniem pewnych działań (polowanie, wojny), szyciem ubrań i robieniem ozdób. Wszystkie te działania były związane z różnorodnymi wierzeniami i przekonaniami, m.in. takimi, że rytualne zachowanie mężczyzny chroni matkęi dziecko przed złymi duchami (kiedy kobieta rodziła, mężczyzna głośno krzyczał, aby przyciągnąć ich uwagę), podkreśla jego status i fakt ojcostwa.

Antropolodzy wiążą rytuały kuwady z tzw. zazdrością Zeusa. Zgodnie z mitologią król Olimpu miał połknąć swoją ciężarną żonę, aby móc doświadczać tego samego, co ona. Badacze uznają, że jest to wyraz ogromnego pragnienia, aby współuczestniczyć w procesie wydawania dziecka na świat i podkreślić, że rola mężczyzny nie ogranicza się wyłącznie do zapłodnienia. O zjawisku kuwady pisali m.in. Margaret Mead, socjolożka zajmująca się antropologią kulturową, Bruno Bettleheim, psychoanalityk czy Sheila Kitzinger, antropolożka, skupiająca się w swojej pracy głównie na ciąży i macierzyństwie.

Współczesny syndrom kuwady

Współcześnie syndromem kuwady określa się współwystępowanie symptomów ciąży zarówno u kobiety, jak i u jej partnera. Oznacza to, że mężczyzna odczuwa pewne zmiany fizyczne, typowe dla kobiet spodziewających się dziecka. Co prawda nie czuje on ruchów dziecka, jednak przeżywa tę ciążę emocjonalnie i intelektualnie. Podobnie jak jego partnerka w ciąży może odczuwać wahania nastrojów, mdłości, zachcianki kulinarne, zaburzenia snubóle kręgosłupa i zaczyna przybierać na wadze.

Współcześnie kuwada wiąże się zatem ze stosunkami partnerskimi, silną relacją w związku, zdolnością empatii. Zdaniem naukowców syndrom ten dotyczy zwłaszcza panów, którzy oczekują pierwszego dziecka i dotyczy to od 11 do 65% mężczyzn.

Współprzeżywanie ciąży w ten sposób wiąże się ze zmianami hormonalnymi, którym poddany jest również przyszły tata, a które najprawdopodobniej zachodzą pod wpływem silnych w tym czasie emocji (spada poziom testosteronu, rośnie z kolei stężenie estrogenów i prolaktyny).

Aktualnie wielu mężczyzn aktywnie angażuje się w sprawy związane z ciążą, w czym badacze upatrują powiązanie z kuwadą. Wyrazem tego są m.in. wspólne wizyty u ginekologa i położnej, uczestniczenie w badaniach USG, udział z partnerką w szkole rodzenia, rezygnacja z nałogów dla dobra kobiety i dziecka, czytanie poradników dla ojców, przygotowywanie domu pod kątem powiększenia rodziny, szykowanie wyprawki dla dziecka, wspólne ustalanie urlopów do opieki nad dzieckiem, obecność przy porodzie, masaż pleców podczas porodu, pomoc w relaksowaniu się, przecinanie pępowiny.

Zdaniem badaczy (Johanson, Bedford) tego typu zaangażowanie mężczyzn w czasie oczekiwania na dziecko pomaga wspólnie przygotować się do pełnienia nowej, rodzicielskiej roli.

Jeśli uważasz ten artykuł za przydatny, podziel się nim z innymi.
Pin It
Pozostań też z nami w kontakcie:
- Polub nasz fanpage na Facebooku, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami i ciekawostkami ze świata parentingu
- Śledź nas na Instagramie. Znajdziesz tam ciekawe akcesoria dla dzieci, wartościowe książki i relacje z miejsc, w których bywamy :)
- Zapisz się do naszego newslettera. Jako pierwsza/pierwszy otrzymasz dostęp do najnowszych artykułów, konkursów i różnorodnych bonusów.

BRAK KOMENTARZY

Odpowiedz